In 2010 belde mij vanuit de Dierenwinkel de Spanjaard (nu de Witte Duif) ene Rob mij op om zich als lid aan te melden en daarbij met de mededeling, dat hij met betrekking tot de tilduiven overlast zou veroorzaken bij de buren. Oke, zei ik, eerst lid worden en dan kom ik in actie. Met zijn vrouw Sheila de til op het balkon bekeken en aan de slag. Maar Rob en daarvan was ik op de hoogte is niet zo’n lieverdje en dan zeg ik het heel bescheiden. Ons Belang schreef brieven naar de Gemeente Den Haag en naar de VVE, maar ik kon zie niet overtuigen, dat er en toestemming en een vergunning moest worden verleend. En zo werden na een lang proces Sheila en Ons Belang tijdens een hoorzitting van de Gemeenteraad door een aantal juristen van de Gemeente uitgehoord. Ons Belang bereikte tijdens deze hoorzitting, dat als de duiventil op het balkon 15 a 20 cm korter zou worden, de omgevingsvergunning alsnog zou worden verleend. Inmiddels waren de buren met z’n allen in opstand gekomen tegen Rob en Sheila en toen sloegen de stoppen door bij Rob en dat hebben de buren geweten. Ron ging door het lint door al die pesterijen en de hele zaak liep uit de hand. Rob kwam in een heel diep dal terecht, tragisch maar waar en kwam bij het Leger des Heils terecht. Zijn duiven had hij bij zijn vader gezet en ergens bij het Norfolkterrein en hij zakte steeds verder in de ellende. Tensotte kreeg hij na ongeveer anderhalf jaar een woning en u raadt het al: een duiventilletje op balkon met onder andere medewerking van Ons Belang. De eerste twee jaar via het Leger des heils en vanaf hieper de piep krijgt hij met zijn trouw gebleven Sheila vanaf 1 januari 2015 weer zijn eigen huurhuis. In principe mag hij van de woningbouwvereniging daar geen tilduiven houden, maar Ons Belang geeft Rob de garantie, dat hij daar wel duiven mag houden, al moet Ons Belang gaan procederen, daar een ander lid in dezelfde flat ook een duiventil heeft.
Maar nu dit: Dinsdag belde mij Sheila, de partner van Rob mij op, of ik even langs wilde komen. Dus gisterenavond om half acht stond ik op Kerstavond voor de deur. Ik kwam binnen en zag een leuk ingericht huis en uiteraard een lichthok op balkon voor zijn duiven. Rob zei: Guus ga daar even zitten en Sheila overhandige mij een prachtige opgemaakte schaal met paling, garnalen en in een woord rijkelijk gevuld. Die is voor jou Guus, daar je ook in moeilijke tijden zoveel hebt gedaan voor ons, astublieft Guus en eet maar lekker op. Ik stond perplex en ik kwam niet meer uit mijn woorden. Rob en Sheila dank je wel en ook namens Bep.

Dat is mijn werkelijk waar gebeurd Kerstverhaal.

Guus Nieuwmans (bestuurder Ons Belang)

Jan Vis 006

Deel dit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *